Poniedziałek, szatnia w Arlington, kilkunastu facetów w dresach i jeden, który mówi, że ten sezon będzie jego ostatnim. „Smutne, ale tak jest”, rzuca Owieczkin. Potem tłumaczy młodszym kolegom, że czas leci, że jeszcze wczoraj sam był tu pierwszy rok, a dziś jest 22. I pstryka palcami. 22 lata zamknięte jednym trzaskiem, jakby gasił światło w piwnicy.
Ten gest będę pamiętał dłużej niż komunikat, który klub puścił chwilę później. Komunikat był gładki jak elewacja po termomodernizacji. Pstryknięcie było prawdziwe.
Dostaliśmy też odpowiedź na pytanie kiedy. Zdecydował latem, z rodziną, bo gra, jak twierdzi, robi się coraz młodsza. Dodaje, że chce być na tyle zdrowy, żeby pograć z dziećmi w piłkę, w kosza i w hokeja. Brzmi to uczciwie i trochę zbyt łatwo, bo prawdziwy powód siedzi w liczbach, które każdy może sobie sprawdzić.
W meczu otwarcia z Carolina Owieczkin przebywał na lodzie 12 minut i 46 sekund. To najmniej w jego karierze w spotkaniu, w którym nie był kontuzjowany ani wyrzucony z tafli. W poprzednim sezonie średnio grał 17:27, też rekordowo mało, bo trener Carbery od dawna kombinuje, jak wycisnąć z kapitana ostatnie krople, nie zapalając lampki ostrzegawczej. Człowiek, który kiedyś wjeżdżał na lodowisko jak byk do sklepu z porcelaną, dziś dostaje czas antenowy jak prezenter pogody w niedzielę.
I teraz uwaga, bo to nie jest historia wygasłego pieca. W 82 meczach strzelił 32 gole i zebrał 64 punkty, najwięcej w drużynie. To jego 20 sezon z minimum 30, rekord ligi, i 21 z rzędu, w którym był pierwszym albo współpierwszym strzelcem Capitals. 40-latek strzela lepiej niż większość chłopaków o połowę młodszych, a jego klub i tak oglądał play-offy w telewizji. Najlepszy kucharz w lokalu, w którym kończy się mąka.
929 goli. Gretzky zatrzymał się na 894, więc margines to 35 trafień. Pamiętam, jak mówiono, że ten rekord będzie wisiał w gablocie na wieki, jak obraz, którego nikt nie chce dotknąć. Owieczkin zdjął go ze ściany w kwietniu 2025 roku i od tamtej pory dokłada kolejne, jakby nie wiedział, że już wygrał.
Kontrakt na ten sezon: 4,25 miliona dolarów średniej rocznej plus 4,75 miliona premii, która wpada, gdy zagra 10 mecz. Na razie rozegrał dwa. Nie sugeruję niczego, liczę tylko, że jak ktoś pstryka palcami nad własną karierą, to przynajmniej wie, ile ta kariera jest warta. Pytanie, czy w tym samym momencie wie, ile zostało mu do zapłacenia gdzie indziej. Ale do tego jeszcze dojdę.
Jeszcze trochę o hokeju, bo należy mu się
Wybrany z numerem pierwszym w 2004. Debiut dokładnie 21 lat temu, w poniedziałek jakby nigdy nic. Nagroda dla debiutanta, trzy razy Hart Trophy, dziewięć tytułów najlepszego strzelca, 65 goli w trzecim sezonie, kiedy liga dopiero otrząsała się po lokaucie i potrzebowała kogoś, kto wyglądał jak pocisk w ludzkim ciele. Dostała.
Presidents’ Trophy trzy razy, trzy razy porażka w play-offach. Washington miał wtedy najlepszy bilans w lidze i najgorszą wiarę w siebie. Potem przyszedł rok 2018, pierwszy Puchar Stanleya w historii klubu, Owieczkin z trofeum Conna Smythe’a dla MVP fazy pucharowej, i nagle ten zespół, który przez dekadę umierał na raty, wygrał wszystko. Kto wtedy nie wzruszył się choć trochę, niech nie pisze o hokeju.
Jest jeszcze Crosby. Cztery serie play-off między nimi, w 2009, 2016, 2017 i 2018 roku, i za każdym razem zwycięzca kończył z Pucharem. Teraz ostatni mecz sezonu zasadniczego na własnym lodzie Washington zagra z Pittsburghiem, 4 kwietnia. Bilety już po kilku godzinach od ogłoszenia chodziły na StubHub od 825 dolarów w górę. To kwota, za którą rozsądny człowiek kupuje pralkę, a nie stanie pod trybuną. W Waszyngtonie w przyszłym roku odbędzie się finałowy turniej uczelnianej ligi, Frozen Four, więc Capitals zamkną sezon trzema meczami wyjazdowymi, ostatni 10 kwietnia w Filadelfii, w mieście, które nie zna słowa litość. Dziękuję kalendarzowi za ten prezent.
Alex Ovechkin announced to his teammates this morning that this season will be his final in the NHL pic.twitter.com/wnnnkrIl5U
— Washington Capitals (@Capitals) October 5, 2026
Crosby ma 39 lat i według znanych mi źródeł nie zamierza kończyć. Obaj dołączą do klubu zawodników, którzy przez 22 sezony grali w jednych barwach, razem z Howem, Delvecchio, Mikitą i Yzermanem. Dobre towarzystwo. Szkoda, że jeden z nich przychodzi z bagażem.
I teraz ta część, której nikt nie chciał, ja też nie
Formularz zamówienia
| Nazwa | Przelew |
|---|---|
Abonament miesięczny | 27 zł |
Formularz zamówienia
| Nazwa | Przelew |
|---|---|
Abonament 3-miesięczny 25 zł / miesiąc | 75 zł |
Formularz zamówienia
| Nazwa | Przelew |
|---|---|
Abonament półroczny 22,50 zł / miesiąc | 135 zł |
Formularz zamówienia
| Nazwa | Przelew |
|---|---|
Abonament roczny (20,75 zł / miesiąc) Rabat 20 % na Sklep i Skarb Fana | 249 zł |
Większy mam niesmak ze z jawną determinacją wspiera człowieka ktory napada na niepodlegle kraje i grozi conajmniej 10 innym
Dzięki Michał, super felieton i refleksja, również włączę transmisję czwartego kwietnia
Dzięki, nie chciałem się powtarzać po poprzednim artykule krytykującym Owiego, mam nadzieje że wyszło trochę inaczej
Świetny artykuł, bardzo dobrze się czytało!
A pisało się jakoś ciężko, nie wiedziałem w którą stronę pchnąć i chyba właśnie wyszło takie rozdwojenie o czym jest też w narracji. Dzięki za opinie
Świetny artykuł Michał, spokojny i zrównoważony. Nie dałeś się ponieść emocjom w trudnym temacie i bardzo dobrze. Super robota z Twojej strony.
Comments are closed.